Author: Gppo admin

  ტომას ოგდენი ( 1994) Int. J. Psycho-Anal., 75:3-19. ამ წერილში მე წარმოგიდგენთ კლინიკურ მასალას ორი ანალიზიდან,  რათა   გიჩვენოთ    გზა,  რომლითაც       სუბიექტივობისა და ინტერსუბიექტივობის ურთიერთქმედება    გავლენას ახდენს ფსიქოანალიზის  პრაქტიკაზე და   ასევე  გზა,   რომლითაც    წარმოიქმნება კლინიკური თეორია. როგორც ნახავთ,  მე    სუბიექტივობისა

ჩარლზ ბრენერი        ფროიდმა დაიწყო თავისი პაციენტების ისტერიული სიმპტომებისგან განთავისუფლება. იგი ცდილობდა   ჰიპნოზის საშუალებით მოეხდინა ამნეზიის, როგორც დაავადების პირველადი მიზეზების წარმომქმნელის, აღმოფხვრა. ამ პერიოდში იგი არ იყო დაინტერესებული პაციენტთა სიზმრებით . ისტერიის შესახებ მისი პირველი მოხსენება, კერძოდ, “სწავლება  ისტერიის

ზ.ფროიდი   იმ დროში, რომელსაც შეიძლება  წინარესამეცნიერო ვუწოდოთ, ხალხი არ იწუხებდა თავს სიზმრების ახსნით.  ისინი სიზმარს აღიქვამდნენ კარგ, ან ავისმომასწავლებელ წინასწარმეტყველებად, რომელიც მოვლენილი იყო უმაღლესი ღვთიური, ან დემონური ძალებისგან. სამეცნიერო აზროვნების განვითარებასთან ერთად მთელი ეს მახვილგონივრული მითოლოგია ფსიქოლოგიად იქცა და ჩვენს

ბავშვობა ომისა და სოციალ ნაციონალიზმის დროს იხსენებენ გერმანელი ფსიქოანალიტიკოსები   1 შესავალი ფსიქოანალიტიკოსებიიმ პროფესიის წარმომადგენლები არიან, რომელიც  პროფესიული მიზეზების წყალობით მძლავრად არეკლავს პირად ისტორიას. მათ შეიძლება ეწოდოთ „ხსოვნის სპეციალისტები“. სწორედ აქედან გამომდინარე  გამიჩნდა იდეა, რომ ომგამოვლილი ბავშვობის მქონე ფსიქოანალიტიკოსებიექსპერტების როლში